Göller de kurur…! ( Lakes can dry out…!)

Aral  Gölü

(Kaynak: Scott Kelly’s Year in Space Mission/space.com)

Örnek  mi ?  Aral  Gölü…

Kazakistan  ve Özbekistan  arasındaki   Aral  Gölü (Bazıları  onu ‘Aral  Denizi’  olarak  adlandırmakta) büyük  ölçüde  kurudu.

Elizabeth  Howell, space.com’da  8  Mayıs  2019’da  yayımlanan  yazısında  bu  konuya  dikkat  çekti.

1960’lı  yıllara  kadar  bir  iç-deniz  olarak  kabul  edilen, Dünyanın bu  en  büyük  dördüncü gölü  bugünlerde-neredeyse-can  çekişmekte ! Bunu nereden mi biliyoruz, uzaydan çekilen fotoğraflardan ! (İyi  ki, ‘uzay  çalışmaları / araştırmaları’  var !)

Bunun  sebebi, Sovyetlerin, 1960’lı  yıllarda, zirai-sulama  amacıyla, bu  gölü  besleyen  iki  nehir  yatağını değiştirmiş (saptırmış) olması.

Gölün üzerine 2005’te  inşa  edilen  bir  baraj  gölün  kuzey  bölgesinde  biriken  suyun  kısmen artmasını  sağlamış  olsa  da, bu  gölün  güney  bölümü  tamamen  kurudu. Bu  bölgede  avlanan  balıkçıların  işsiz  kalması  bir  tarafa, bölgede zaman  zaman   ortaya  çıkan  toz  fırtınaları  daha  sık  yaşanmaya  başladı.

Gölde  mevcut  suyun  tuzluluk  oranı  da sürekli  yükselmekte, ayrıca, zirai  ilaç  kalıntılarıyla kirliliği artmakta.

Gölün  azalan  suyu  bölgedeki  iklimi  de  olumsuz  etkiledi. Artık  kışlar  daha  soğuk, yazlar  daha  sıcak  geçmekte. Mevcut  bu  gidişle, gelecek  elli  yıllık  dönemde, bu  gölden  eser  kalmayacağı  tahmin  edilmekte !

Bölgede  yaşayan köylülerin ağaç  dikmeyi  teşvik  ederek, çölleşmeyi  önlemeye  çalıştığı; ayrıca, bölgesel  yönetimin eğitim  programlarında, yaşanan  bu süreci gençlere anlattığı  söyleniyor: ‘Biz  yaptık…sizler  yapmayın !’

Aral  Gölünde  durum böyle  de, başka  yer  başka  türlü  mü ?

Trakya’da, ‘sanayi  kanalizasyonu’ haline  getirilen Ergene  Nehri !  Artık, nehir  bir  tarafa, ‘dere’  bile  yok; en  azından  Çorlu-Saray  bölgesinde !

 

Yararlanılan  Kaynaklar:

https://www.space.com/aral-sea-dries-up-time-lapse.html

https://www.cnnturk.com/turkiye/ergene-nehri-olum-saciyor?page=5